περὶ ἡδονὰς γὰρ καὶ λύπας ἐστὶν ἡ ἠθικὴ ἀρετή· διὰ μὲν γὰρ τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττομεν, διὰ δὲ τὴν λύπην τῶν καλῶν ἀπεχόμεθα. διὸ δεῖ ἦχθαί πως εὐθὺς ἐκ νέων, ὡς ὁ Πλάτων φησίν, ὥστε χαίρειν τε καὶ λυπεῖσθαι οἷς δεῖ· ἡ γὰρ ὀρθὴ παιδεία αὕτη ἐστίν.

 .. η ηθική αρετή σχετίζεται με την ηδονή και με τον πόνο: για την μεν ηδονή πράττουμε ευτελή πράγματα, για τον δε πόνο απέχουμε των καλών. Γι᾽ αυτό και είναι ανάγκη  να εκπαιδευόμαστε σε αυτά από την νεότητα μας, όπως λέει ο Πλάτωνας, ώστε να χαιρόμαστε και να λυπούμαστε με αυτά που πρέπει· διότι σωστή παιδεία, αυτή είναι.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ἠθικὰ Νικομάχεια 1104b

 εἰ θεοί τι δρῶσιν αἰσχρόν, οὔκ εἰσιν θεοί

Πλούταρχος, Περί Στωικών εναντιωμάτων, 1049f

 Ἤν δ' ἐγγὺς ἔλθῃ θάνατος, οὐδεὶς βούλεται θνῄσκειν, ... 

  Εὐριπ., Ἄλκηστις, 671-672

Τῆς ἀσφαλείας τῆς ἐξ ἀνθρώπων γενομένης μέχρι τινὸς δυνάμει τε ἐξερειστικῇ καὶ εὐπορίᾳ εἰλικρινεστάτη γίνεται ἡ ἐκ τῆς ἡσυχίας καὶ ἐκχωρήσεως τῶν πολλῶν ἀσφάλεια.  (Επίκουρου 14η Κύρια Δόξα - Διογένης Λαέρτιος 10ο Βιβλίο των Βίων Φιλοσόφων)

"Την ασφάλεια έναντι των άλλων ανθρώπων που μέχρι κάποιο σημείο την επιτυγχάνουμε με την δύναμη και την ευπορία, την καθιστούμε ξεκάθαρη με την ήσυχη ζωή και την αναχώρηση από το πλήθος".

Π.Π.

 

Δεν χωνεύω αυτόν που μιλάει για μάχες και για τον πολυδάκρυτο τον πόλεμο, την ώρα που απολαμβάνει το κρασί του πλάι σ᾽ έναν ολόγιομο κρατήρα·
μ᾽ αρέσει αυτός που συγκερνώντας τα λαμπρά δώρα των Μουσών και της Αφροδίτης αναθυμάται παλιές κι αγαπημένες διασκεδάσεις.

οὐ φιλέω, ὃς κρητῆρι παρὰ πλέωι οἰνοποτάζων
νείκεα καὶ πόλεμον δακρυόεντα λέγει,
ἀλλ᾽ ὅστις Μουσέων τε καὶ ἀγλαὰ δῶρ᾽ Ἀφροδίτης
συμμίσγων ἐρατῆς μνήσκεται εὐφροσύνης

ΑΝΑΚΡΕΩΝ απ. 2 West

https://www.greek-language.gr/

 κόσμον τόνδε, [τὸν αὐτὸν ἁπάντων], οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.

Ηράκλειτος

Πηγή: αποσπ.30 Κλήμης Στρωμ. V104,3

 

Λέει ο Επίκουρος, "Η στιγμή να γυρίσει κανείς στον ίδιο τον εαυτό του, είναι όταν είναι αναγκασμένος να αναμιγνύεται με το πλήθος".

(Σενέκας, από την ΧΧV επιστολή προς Λουκίλιο, σε μετάφραση του Λεωνίδα Αλεξανδρίδη)

 ἤν δ᾿ ἐγγύς ἔλθῃ θάνατος, οὐδείς βούλεται θνῄσκειν

Ευριπίδης, Άλκηστις, στιχ. 669-672

όταν όμως έλθει κοντά ο θάνατος, κανείς δε θέλει να πεθάνει

αποδ. ΠΠ

ἡ εὐδαιμονίη οὐκ ἐν βοσκήμασιν οἰκεῖ οὐδέ ἐν χρυσῷ· ψυχή οἰκητήριον δαίμονος

Δημόκριτος αποσπ. Β 171 Diels-Kranz, Die Fragmente der Vorsokratiker

η ευδαιμονία δεν βρίσκεται στα πλούτη αλλά στην ψυχή

ελεύθερη απόδοση Π.Π.

"ἐπὶ σωτηρίᾳ γε τῆς ἀληθείας καὶ τὰ οἰκεῖα ἀναιρεῖν"

                                      Αριστοτέλης, Ἠθικὰ Νικομάχεια 1096a

"για την σωτηρίας της αλήθειας, μέχρι και τις προσωπικές μας αντιλήψεις αναιρούμε" αποδ. Π.Π.

...Φιλοσοφητέον ἄρα ἡμῖν, εἰ μέλλομεν ὀρθῶς
πολιτεύσεσθαι καὶ τὸν ἑαυτῶν βίον διάξειν ὠφελίμως.

..Να φιλοσοφούμε λοιπόν, εάν σκοπεύουμε θα είμαστε σωστοί πολίτες και να διάγουμε ωφέλιμο βίο.

αποδ. Π.Παναγιωτόπουλος

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Προτρεπτικός πρὸς Θεμίσωνα, αποσπ. 9

ΖΩΝ ΜΕΤΑΛΑΒΕ ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΡΙΟΝ ΑΔΗΛΟΝ ΕCΤΙ

απόλαυσε όσο είσαι ζωντανός, γιατί η επόμενη μέρα είναι αβέβαιη

απόδ. Π.Παναγιωτόπουλος

πηγή: Χαραγμένο σε ασημένιο κύπελο από την Πομπηία, Λούβρο Παρίσι  

Διαβάστε περισσότερα εδώ

ἄνθρωπος, φα­­μέν, ἐλεύθερος ὁ αὑτοῦ ἕνεκα καὶ μὴ ἄλ­λου ὤν

Αριστοτέλης, Μετὰ τὰ φυσικά, Α 2, 98b12-28


Όπως λέγεται, ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που υπάρχει για τον εαυτό του και όχι για κάποιον άλλον. (μετάφραση Β. Κάλφας)

Η χαρά της ζωής βιώνεται όταν υπάρχει απενοχοποίηση της ηδονής. Είτε μέσω της φιλοσοφίας είτε μέσω της εμπειρίας.

Τάκης Παναγιωτόπουλος

24 Απριλίου 2018

Vivaldi: L'Olimpiade
SCENA V -

 
Είμαστε σαν πλοία στ΄αγριεμένα κύματα,
που αφήνονται εκτός ελέγχου,
σαν τους άστατους άνεμους είναι τα πάθη μας,
κάθε απόλαυση είναι σαν βράχος στο πέλαγος,
μια θάλασσα είναι όλη μας η ζωή.
Όπως ένας πηδαλιούχος, η λογική
μας καθοδηγεί, αλλά μετά
το κύμα της υπερηφάνειας
αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασυρθεί. 

μεταφρ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

Siam navi all'onde algenti
lasciate in abbandono:
impetuosi venti
i nostri affetti sono:
ogni diletto è scoglio:
tutta la vita è mar.
Ben, qual nocchiero, in noi
veglia ragion; ma poi
pur dall'ondoso orgoglio
si lascia trasportar.

ο άριστος βίος

ΦΙΛΟΔΗΜΟC - ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑC 

12-13col,1424ph

ΩC ΤΟΥΤΟΥ ΜΟΝΟΝ ΑΡΕCΚΕΙΝ ΕΙΠΕΙΝ
ΟΤΙ BIOC ΟΥΤΟC AΡΙCΤΟC ΕΦ Ω Η ΠΛΕΙCTH
CΥΝΕΙΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΚΑΙ ΕΛΑΧΙCΤΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΟΥCΑ ΦΡΟΝΤΙC
OY MHN ΟΥΤΩ ΓΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟΥΤΟ ΓΙΝΕCΘΑΙ
ΤΟ ΤΕΛΟC ΑΝ ΠΑΝΤΑ ΦΕΥΓΟΜΕΝ ΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ
ΚΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΤΕ CΤΟΙΗΜΕΝ ΚΑΝ ΑΓΩΝΙΑCΑΙΜΕΝ

Αρεσκόμαστε να λέμε μόνον τούτο,
ότι ο άριστος βίος είναι τέτοιος,
εφόσον συνάπτει την περισσότερη ευημερία και ειρήνη
και την ελάχιστη παρενοχλούσα φροντίδα.
Αλλά όπως φαίνεται ο σκοπός δεν πραγματοποιείται
εάν πάντα αποφεύγουμε όλα τα υπάρχοντα
πράγματα που στηρίζονται σε αγώνες.


Απόδοση Τάκης Παναγιωτόπουλος

Ισημερία σήμερα. Ίση ημέρα ίση νύχτα..


Ο Επίκουρος ασχολήθηκε αναλυτικά με την φυσιολογία, την μελέτη της Φύσης,έτσι ώστε εξηγώντας τα φαινόμενα, να έχουμε μια ατάραχη ζωή. Έγραψε το έργο "Περί Φύσεως" σε 37 βιβλία. Σήμερα υπάρχουν από το έργο αυτό, η περίληψή του στην επιστολή προς Ηρόδοτο, τα παπυρικά αποσπάσματα από το Ερκολάνουμ και μεγάλο μέρος του στο ποίημα του Λουκρήτιου "Περί φύσεων των πραγμάτων". 
Οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια ήταν γνωστά από αρχαιοτάτων χρόνων με την παρατήρηση των κύκλων των ουράνιων σωμάτων. Η φυσιολογία σήμερα, μας εξηγεί επακριβώς το φαινόμενο των εποχών στην περιοχή μας (βόρειο ημισφαίριο) που βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο (μια πλήρης περιστροφή είναι ένα έτος) και στην ύπαρξη κλήσης 23ο στον άξονα περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της. Με λίγα λόγια όταν η κορυφή του άξονα γέρνει προς τη Γη, τότε εμείς στην περιοχή μας (βόρειο ημισφαίριο και ανάμεσα στον πόλο και στον ισημερινό) στο μέγιστο σημείο (θερινό Ηλιοστάσιο) έχουμε καλοκαίρι και όταν στο μέγιστο σημείο (χειμερινό Ηλιοστάσιο) ο άξονας κοιτά το διάστημα και όχι τον Ήλιο, έχουμε χειμώνα. Τα μεσοδιαστήματα είναι η Άνοιξη (εαρινή Ισημερία) και το Φθινόπωρο (φθινοπωρινή Ισημερία). 

https://www.youtube.com/watch?v=9n04SEzuvXo

................μικρά πράγματι τα του βίου,
γι αυτό φροντίστε να περάσετε γλυκιά ζωή
από μέρα σε νύχτα δίχως να είστε λυπημένοι,
καθώς ελπίδες ο χρόνος δεν διασώζει,
μα ασχολούμενος με τον εαυτό του πετά μακριά.

.......ΣΜΙΚΡΑ ΜΕΝ ΤΑ ΤΟΥ ΒΙΟΥ,
ΤΟΥΤΟΝ Δ' ΟΠΩΣ ΗΔΙΣΤΑ ΔΙΑΠΕΡΑΣΑΤΕ
ΕΞ ΗΜΕΡΑΣ ΕΣ ΝΥΚΤΑ ΜΗ ΛΥΠΟΥΜΕΝΟΙ,
ΩΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΜΕΝ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΟΥΚ ΕΠΙΣΤΑΤΑΙ
ΣΩΙΖΕΙΝ, ΤΟ Δ' ΑΥΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΑΣ ΔΙΕΠΤΑΤΟ

ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ (503)

αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

Να προσπαθούμε την επόμενη μέρα να την κάνουμε καλύτερη απ’ την προηγούμενη, όσο βρισκόμαστε στο δρόμο (της ζωής). Κι όταν φτάνουμε στο τέρμα, να ηρεμούμε με ευχαρίστηση.

Πειρᾶσθαι τὴν ὑστέραν τῆς προτέρας κρείττω ποιεῖν, ἕως ἂν ἐν ὁδῷ ὦμεν ἐπειδὰν δ ἐπὶ πέρας ἔλθωμεν, ὁμαλῶς εὐφραίνεσθαι.
Επίκουρου Προσφώνησις XLVIII.(48)

αποδ. Θανάσης Γιαπιτζάκης - Μπάμπης Πατζόγλου

Γιατί ποιόν θεωρείς άραγε καλύτερο από εκείνον τον άνθρωπο ο οποίος και για τους θεούς έχει γνώμες που τις χαρακτηρίζει ο σεβασμός, και που στέκεται παντοτινά άφοβος απέναντι στο θάνατο και που έχει κατανοήσει το σκοπό της φύσης, και που έχει αντιληφθεί ότι το μεν υπέρτατο αγαθό εύκολα προσεγγίζεται και εύκολα αποκτάται, το δε υπέρτατο κακό είτε έχει σύντομη διάρκεια είτε λίγους πόνους;

Επίκουρος, Επιστολή προς Μενοικέα 133, αποδ. Λεωνίδας Αλεξανδρίδης.

"Ἐπεὶ τίνα νομίζεις εἶναι κρείττονα τοῦ καὶ περὶ θεῶν ὅσια δοξάζοντος καὶ περὶ θανάτου διὰ παντὸς ἀφόβως ἔχοντος καὶ τὸ τῆς φύσεως ἐπιλελογισμένου τέλος, καὶ τὸ μὲν τῶν ἀγαθῶν πέρας ὡς ἔστιν εὐσυμπλήρωτόν τε καὶ εὐπόριστον διαλαμβάνοντος, τὸ δὲ τῶν κακῶν ὡς ἢ χρόνους ἢ πόνους ἔχει βραχεῖς..".