Σάββατο 28 Ιουνίου 2014

"Μην ξεχνάς! παρόλο που είσαι θνητή φύση και παρ' όλο που σου δόθηκε περιορισμένος χρόνος για ζωή, πως έφτασες (χάρη στη λογική κρίση για την ουσία της φύσης) στο άπειρο και στην αιωνιότητα και πως κατανόησες ό,τι υπάρχει, ό,τι υπήρξε και ό,τι θα υπάρξει'. (Επίκουρου προσφώνηση 10)

Ενώ είμαστε τουλάχιστον "κάτι" αφού έχουμε την δυνατότητα να κατανοούμε ότι υπήρξε. ότι υπάρχει και ότι θα υπάρξει, παριστάνουμε το τίποτε χάνοντας την ζωή μας ασκόπως μακρυά από αυτό που μας καθορίζει η ίδια η φύση.

Τάκης Παναγιωτόπουλος


Πως τα φέρνει η ζωή φίλε μου τα πράγματα!

Το πρωί της Παρασκευής αναφέρθηκα στον Ντέσνερ για την Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού. Στην Ελλάδα το 10τομο αυτό έργο το μετέφρασε ο εκδότης Οδυσσέας Χατζόπουλος - ΚΑΚΤΟΣ που σήμερα πέθανε!
Σίγουρα θα έχεις πολλά βιβλία του ΚΑΚΤΟΥ μεταξύ των οποίων και μερικά εξαιρετικά επιστημονικής φαντασίας, Ασίμοφ, Κλαρκ κλπ. Αλλά το μνημειώδες έργο του ήταν η σειρά ΕΛΛΗΝΕΣ. 700 τόμους με κείμενα της αρχαιότητας πρόλαβε να βγάλει. Είναι η μεγαλύτερη σειρά στον κόσμο σήμερα. Χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς κρατική ενίσχυση.  Δηλαδή ένας ιδιώτης, έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει η Ακαδημία ή η Φιλοσοφικές Σχολές της χώρας που γέννησε αυτά τα μεγαλειώδη κείμενα που πάνω τους στηρίχθηκε η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός. Γιατί δεν συνέβη αυτό; Δεν μπόρεσαν λόγω χρημάτων ή άλλης δυσκολίας; Και πως μπόρεσε ο Οδυσσέας; Πως μπόρεσε ο Αβραμίδης να εκδώσει Επίκουρο, Λουκρήτιο, Διογένη, Ιουλιανό, Κέλσο, Μ.Αυρήλιο κλπ; 
Είτε στα ύστερα χρόνια της αρχαιότητας είτε στα σημερινά, απ' όπου και να δεις και να ψάξεις, η ίδια αιτία εμφανίζεται..     

"Για τους χριστιανούς, ακόμη και τα μαθηματικά ήταν ύποπτα. Τον 4ο αιώνα στην Έμεσα δεν ήθελαν τον Ευσέβιο ως επίσκοπο, επειδή έκανε μαθηματικές μελέτες. Η γεωμετρία και οι άλλες επιστήμες θεωρούνται κυριολεκτικά άθεες δραστηριότητες. Ο εκκλησιαστικός ιστοριογράφος Ευσέβιος επιτίθεται σε "αιρετικούς", λέγοντας ότι "περιφρονώντας τα ιερά κείμενα του Θεού ασχολούνται με τη γεωμετρία· διότι είναι άνθρωποι της γης, μιλούν γήινη γλώσσα και δεν γνωρίζουν Εκείνον ο οποίος έρχεται από τον ουρανό. Με ζήλο μελετούν τη γεωμετρία του Ευκλείδη. Θαυμάζουν τον Αριστοτέλη και τον Θεόφραστο. Μερικοί μάλιστα σχεδόν προσκυνούν τον Γαληνό". Η χριστιανική θεολογία αναθεμάτισε ιδιαίτερα τις φυσικές επιστήμες". (Karlheinz Deschner)

Τρίτη 18 Μαρτίου 2014

Φιλόδημος ο Γαδαρηνός, επικούρειος φιλόσοφος (110 π.χ.χ.-35 π.χ.χ.)

Ὠς τούτου μόνον ἀρέσκει εἰπεῖν, ὅτι βίος οὗτος ἅριστος ἐφ' ᾦ ἡ πλείστη συνείη εὐημερία και εἰρήνη καί ἐλαχίστη παρενοχλοῦσα φροντίς.

Αρεσκόμαστε να λέμε μόνον τούτο, ότι ο άριστος βίος είναι τέτοιος, εφόσον συνάπτει την περισσότερη ευημερία και ειρήνη και την ελάχιστη παρενοχλούσα φροντίδα.

Φιλόδημου, περί Οικονομίας

αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

Το μακάριον και άφθαρτον ον (δηλαδή οι Θεοί) ούτε το ίδιο έχει πράγματα ούτε τα παρέχει σε άλλους, ούτε ξεσπά με οργή  σε άλλα όντα και ούτε κάνει χάρες. Διότι αυτά είναι γνωρίσματα ασθενούς όντος.

Τὸ μακάριον καὶ ἄφθαρτον οὔτε αὐτὸ πράγματα ἔχει οὔτε ἄλλῳ παρέχει, ὥστε οὔτε ὀργαῖς οὔτε χάρισι συνέχεται· ἐν ἀσθενεῖ γὰρ πᾶν τὸ τοιοῦτον.

Επίκουρου Κύρια Δόξα Ι 
Κατ΄ αρχήν τον Θεό να τον θεωρείς σαν ένα ον άφθαρτο και μακάριο, όπως μας τον παρουσιάζει η κοινή σε όλους μας παράστασή του και να μην του αποδίδεις ιδιότητες και συμπεριφορές που είναι ξένες προς την αφθαρσία και αταίριαστες στην μακαριότητά του.

πρῶτον μὲν τὸν θεὸν ζῷον ἄφθαρτον καὶ μακάριον νομίζων, ὡς ἡ κοινὴ τοῦ θεοῦ νόησις ὑπεγράφη, μηθὲν μήτε τῆς ἀφθαρσίας ἀλλότριον μήτε τῆς μακαριότητος ἀνοίκειον αὐτῷ πρόσαπτε·

Επίκουρος, επιστολή προς Μενοικέα Δ.Λ. 10.123
Οι Θεοί βέβαια υπάρχουν διότι η γνώση που έχουμε γι΄αυτούς είναι εναργής (ξεκάθαρη, ολοφάνερη και καθολική).

θεοὶ μὲν γὰρ εἰσίν· ἐναργὴς γὰρ αὐτῶν ἐστιν ἡ γνῶσις.

Επίκουρος, επιστολή προς Μενοικέα Δ.Λ. 10.123 
Στηριζόμενοι λοιπόν στις αισθήσεις, στις απλές επιβολές είτε στις διανοητικές ή σε όποιο άλλο κριτήριο καθώς επίσης και στα υπάρχοντα πάθη, μπορούμε να βγάζουμε συμπεράσματα και για όσα επιδέχονται επιβεβαίωση και για τα άδηλα.

Ἔτι τε κατὰ τὰς αἰσθήσεις δεῖ πάντα τηρεῖν καὶ ἁπλῶς τὰς παρούσας ἐπιβολὰς εἴτε διανοίας εἴθ' ὅτου δήποτε τῶν κριτηρίων, ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ὑπάρχοντα πάθη, ὅπως ἂν καὶ τὸ προσμένον καὶ τὸ ἄδηλον ἔχωμεν οἷς σημειωσόμεθα.

Διογένης Λαέρτιος 10.38